my big, fat kitchen DISASTER
ewan ko ba kahit san ako mapunta ayaw talaga akong tantanan ng malas o di kaya sakuna.
ganito kasi yun. wedding ngayon ng tito ko. so pumunta ko. actually, ayoko nga nung una. pero napilit na rin ako. hindi na 'ko pumunta sa simbahan, dyahe pa yun e. dumerecho na ko agad sa handaan. anyway, yung handaan, sa bahay lang naman ng tito ko. nothing fancy. yung isa kong tita naghihintay sa bahay. hindi rin siya sumama sa simbahan dahil siya yung magaasikaso ng stuff. tamad mode on nanaman ako, nagsasoundtrip, nakatingin sa kawalan. freeing my mind. haha. habang natataranta na ang aking tita sa paghahanda. ahem. what can i say? talagang tamad po ako.
inutusan ako ng tita ko gumawa ng sawsawan para raw sa lumpia (lingid sa kanyang kaalaman ang gulong pinasok niya). lagyan ko raw ng bawang, suka at paminta. pumunta ko sa kusina para gawin yung sawsawan. okei, madali lang naman yun e, nakita ko ng gumawa ng ganun ang nanay ko. inuna ko ang suka. so far so good... sumunod naman yung bawang. 3 cloves ang dinurog ko gamit ang mortar at pestle. inilagay ko sa suka. aba mahusay... palatable pa naman ang ginagawa ko. last kong idinagdag ang paminta. hindi ko maalala kung durog o buong paminta ang ilalagay pero dahil ang una kong nakita sa kusina ay buong paminta yun ang nilagay ko. kaya lang nabuhos ko yung buong bote dun sa sukang may bawang. as in buong bote. imbis na 'sukang may bawang at paminta' ang kalalabasan, naging 'pamintang may suka at bawang'. nagpanic ako at kinuha ko yung mga paminta. baka sakaling ma-save ko pa yung sawsawang ginagawa ko. nung natanggal ko na lahat ng paminta, medyo gray na yung suka. at nalaman kong pamintang durog pala dapat ang ilalagay. galeng... huli na ang lahat. ubos na ang suka.
at aba ang lakas rin ng loob netong tita ko. pinagawa pa ko ng juice. bwahahaha.
Saturday, June 26, 2004
my last respects... to Carlo
my last respects... to Carlo
i don't know him personally. heck, i don't even know his real name. i call him Lei from the character he came as at last year's tea party (MEteor Garden theme). in a room of a hundred plus people, he was hard to miss. well, what can i say? he does have his own share (and quite a good share at that) of good looks. and i'm pretty sure there's more to him than that. yeh ryt how cliche! even though i practically don't know him, somehow, i felt the loss like, i think, everybody else in the college did.
it kinda hits you when someone that young, inches away from graduation and from finally getting hold of his dream, dies a tragic and sudden death. well i guess, it's true what they say, you never can tell when death would become you or in what way, shape or form it would come. it just does... life sure is a sucky game. bummer.
to Carlo, this may sound too cliche again, but wherever you are, i know you would have wanted to touch people's lives. and you did. you reminded us life that life is indeed short and isn't just about school or career. it's about more important things often overlooked. and as Cholo would put it, it's about making each day the greatest achievement of your life.
kung nasan ka man ngayon...pag nakita mo ang Diyos. ikamusta mo ko sa Kanya.
i don't know him personally. heck, i don't even know his real name. i call him Lei from the character he came as at last year's tea party (MEteor Garden theme). in a room of a hundred plus people, he was hard to miss. well, what can i say? he does have his own share (and quite a good share at that) of good looks. and i'm pretty sure there's more to him than that. yeh ryt how cliche! even though i practically don't know him, somehow, i felt the loss like, i think, everybody else in the college did.
it kinda hits you when someone that young, inches away from graduation and from finally getting hold of his dream, dies a tragic and sudden death. well i guess, it's true what they say, you never can tell when death would become you or in what way, shape or form it would come. it just does... life sure is a sucky game. bummer.
to Carlo, this may sound too cliche again, but wherever you are, i know you would have wanted to touch people's lives. and you did. you reminded us life that life is indeed short and isn't just about school or career. it's about more important things often overlooked. and as Cholo would put it, it's about making each day the greatest achievement of your life.
kung nasan ka man ngayon...pag nakita mo ang Diyos. ikamusta mo ko sa Kanya.
Thursday, June 24, 2004
E ano ngayon?
i just realized... i hate my template. it's too pa-cute and too flowery. just sooo not me. mas gusto ko na pala ngayon ang contrast of dark and bright colors. may conflict pero hindi problematic... parang ako.
meet the third wheel
in case tamarin akong tapusin ang BS, meron na 'kong fall back career, ang maging third wheel. sigh... i've been doing it for so long, i'm actually starting to get really good. professional na nga yata. ha! like it's a good thing! nagiging instrumento lang tuloy ako ng mga pagtakas at patagong pagkikita ng mga magboboyfrend. ganito ang senaryo:
(girl magpapaalam sa nanay)
Girl: "Ma, punta lang ako sa. kasama ko naman si ... "
pero ang totoo... sigh... ang masaklap nito, nagpapagamit naman ako. tsk tsk tsk, sick sick sad world. oh well, what can i say? that's life... for me.
well at least come to think of it, may mabuti naman akong naidudulot sa mundo. i fill the world with forbidden love. yeah, it's forbidden. but LOVE nonetheless...
and by the way, i have unearthed my one true love (for now)... billiards!
ayos!
credits kay kes para sa isang nakakamanghang larawan
i just realized... i hate my template. it's too pa-cute and too flowery. just sooo not me. mas gusto ko na pala ngayon ang contrast of dark and bright colors. may conflict pero hindi problematic... parang ako.
meet the third wheel
in case tamarin akong tapusin ang BS, meron na 'kong fall back career, ang maging third wheel. sigh... i've been doing it for so long, i'm actually starting to get really good. professional na nga yata. ha! like it's a good thing! nagiging instrumento lang tuloy ako ng mga pagtakas at patagong pagkikita ng mga magboboyfrend. ganito ang senaryo:
(girl magpapaalam sa nanay)
Girl: "Ma, punta lang ako sa
pero ang totoo... sigh... ang masaklap nito, nagpapagamit naman ako. tsk tsk tsk, sick sick sad world. oh well, what can i say? that's life... for me.
well at least come to think of it, may mabuti naman akong naidudulot sa mundo. i fill the world with forbidden love. yeah, it's forbidden. but LOVE nonetheless...
and by the way, i have unearthed my one true love (for now)... billiards!
ayos!
credits kay kes para sa isang nakakamanghang larawan
Tuesday, June 22, 2004
after so long ngayon lang ulit ako magbblog...
updates sa buhay ko (para lamang sa interesado):
1. marunong na 'kong kumuha ng vital signs ng cliente (milestone sa pagiging nurse ko)
2. kaya lang parang ayoko na ulit mag-nurse.
3. last week 3 out of 4 days, may i cry, cry ang drama ko. damn, hirap maging babae...
4. debut ni donna last sunday. masaya. late ako.
5. after nun punta kaming eastwood for fete de la musique kaya lang tangna umulan kinancel tuloy yung shows. andami-dami tuloy tao sa libis parang palengke. ang putik pa.
6. hmmm.. and may i say naka long skirt pa ko nun (no time to change)
7. nakakatensyong sumakay sa nakikipagkarerang kotse sa quezon ave. damn you onin! damn you paul! hehehe (ayan na-special mention pa tuloy)
8. as usual, windang nanaman ako sa chem. bat ba kasi ang hirap ng kapnayan?
9. buti pa ang kas2.. ang pogi ni atoy! hehe. crush ko siya ang talino niya kasi.
10. muntik ng maobliterate ang pulse ni daisy (lab partner ko) nung kinuhaan ko siya ng bp (first time). masyado raw matagal at mahigpit ang pagkakainflate. hehe sori daisy! i give you all the right to revenge... 'yan ay kung mababasa mo ito bago mag lab session next week.
11. tinuruan rin pala kaming kumuha ng rectal temperature. gaaad.. akala ko i-papagawa talaga sa 'min ng actual yun! na-tension nanaman ako. masyadong third world ang rectal temperature.
LAst:
12. kumakain na ako ng gulay! congratulate me... hail me...
Always remember:
-BAWAL TUMAWID, NAKAMAMATAY!
updates sa buhay ko (para lamang sa interesado):
1. marunong na 'kong kumuha ng vital signs ng cliente (milestone sa pagiging nurse ko)
2. kaya lang parang ayoko na ulit mag-nurse.
3. last week 3 out of 4 days, may i cry, cry ang drama ko. damn, hirap maging babae...
4. debut ni donna last sunday. masaya. late ako.
5. after nun punta kaming eastwood for fete de la musique kaya lang tangna umulan kinancel tuloy yung shows. andami-dami tuloy tao sa libis parang palengke. ang putik pa.
6. hmmm.. and may i say naka long skirt pa ko nun (no time to change)
7. nakakatensyong sumakay sa nakikipagkarerang kotse sa quezon ave. damn you onin! damn you paul! hehehe (ayan na-special mention pa tuloy)
8. as usual, windang nanaman ako sa chem. bat ba kasi ang hirap ng kapnayan?
9. buti pa ang kas2.. ang pogi ni atoy! hehe. crush ko siya ang talino niya kasi.
10. muntik ng maobliterate ang pulse ni daisy (lab partner ko) nung kinuhaan ko siya ng bp (first time). masyado raw matagal at mahigpit ang pagkakainflate. hehe sori daisy! i give you all the right to revenge... 'yan ay kung mababasa mo ito bago mag lab session next week.
11. tinuruan rin pala kaming kumuha ng rectal temperature. gaaad.. akala ko i-papagawa talaga sa 'min ng actual yun! na-tension nanaman ako. masyadong third world ang rectal temperature.
LAst:
12. kumakain na ako ng gulay! congratulate me... hail me...
Always remember:
-BAWAL TUMAWID, NAKAMAMATAY!
Sunday, June 13, 2004
punyeta
punyetang buhay 'to
pinapasulat kami ni atoy ng talambuhay and guess what? wala pa kong nauumpisahan. as usual, inatake nanaman ako ng major katam. dang! pero sabi naman niya yung mga relevant lang sa buhay mo at sa kung ano ka ngayon. e ano na nga ba ako makalipas ang labimpitong taon?
sinubukan kong gumawa. nainis lang ako. andami kong naalala. yung mga bagay na pilit kong kinalimutan naalala ko nanaman. punyetang buhay yan. ngayon, tinatamad na tuloy akong gumawa ng kahit ano.
wats new?
pinapasulat kami ni atoy ng talambuhay and guess what? wala pa kong nauumpisahan. as usual, inatake nanaman ako ng major katam. dang! pero sabi naman niya yung mga relevant lang sa buhay mo at sa kung ano ka ngayon. e ano na nga ba ako makalipas ang labimpitong taon?
sinubukan kong gumawa. nainis lang ako. andami kong naalala. yung mga bagay na pilit kong kinalimutan naalala ko nanaman. punyetang buhay yan. ngayon, tinatamad na tuloy akong gumawa ng kahit ano.
wats new?
Friday, June 04, 2004
wait, before anything else, just want to put on record that for the past three days, i'm having this weird chest pain. i'm having it now. parang ang hirap huminga na hindi. gosh is this the end for me? 'wag naman sana. marami pa kong unfinished business. ayoko namang magmulto no! marami pa 'kong gustong gawin sa buhay ko- sumweldo, magkaboyfriend, european tour hehe. ahhh. paranoid. @_@
-------------------------------------
enrollment last wednesday. as expected, it was uber sucky only because i forgot my change (mga 200+) and the cashier won't give it back. plus, i got no proof that i forgot my change. bwiset. feeling niya siguro nandadaya ako. bwiset again.
after enrollment, i watched harry potter 3 with mae, kes and julius. the plan to watch it with the berks didn't work out. atat kasi kami lahat. anyway, hp was not as good as i expected. the wait, was definitely not worth it. duh! two years, and that's what we got?! bungi-bunging version ng hp3. i know movies aren't supposed to be complete. but heller! OA naman sa pagka-abridged yun. if you're not reading the book, you won't understand some essential parts of it. like why Hermione needed a time-turner? and why Buckbeak was executed? etc.
plus, that was not how i expected Lupin and Sirius to look like. the new Dumbledore wasn't as majestic and magical as the old Dumbledore because he talked too fast for a man supposedly as old as he is and his clothes were less Dumbledore-like too. wadelse? yung Hogwarts nag-iba rin pala. and the WHomping Willow. and Hagrid's HUt. ang hindi lang nag-iba yung stairs. Oh and the Fat Lady was different too. did you notice?
hmmm.. hate to sound too critical so might as well end it here.
i still say the movie isn't as good as expected.
-------------------------------------
enrollment last wednesday. as expected, it was uber sucky only because i forgot my change (mga 200+) and the cashier won't give it back. plus, i got no proof that i forgot my change. bwiset. feeling niya siguro nandadaya ako. bwiset again.
after enrollment, i watched harry potter 3 with mae, kes and julius. the plan to watch it with the berks didn't work out. atat kasi kami lahat. anyway, hp was not as good as i expected. the wait, was definitely not worth it. duh! two years, and that's what we got?! bungi-bunging version ng hp3. i know movies aren't supposed to be complete. but heller! OA naman sa pagka-abridged yun. if you're not reading the book, you won't understand some essential parts of it. like why Hermione needed a time-turner? and why Buckbeak was executed? etc.
plus, that was not how i expected Lupin and Sirius to look like. the new Dumbledore wasn't as majestic and magical as the old Dumbledore because he talked too fast for a man supposedly as old as he is and his clothes were less Dumbledore-like too. wadelse? yung Hogwarts nag-iba rin pala. and the WHomping Willow. and Hagrid's HUt. ang hindi lang nag-iba yung stairs. Oh and the Fat Lady was different too. did you notice?
hmmm.. hate to sound too critical so might as well end it here.
i still say the movie isn't as good as expected.
Wednesday, June 02, 2004
just another just-got-back-from- entry
made the trip alone from pangasinan today. mega boring sobra. good thing, i stuffed my bag with butong pakwan (the ultimate puyatan snack) before i left for manila. it gave me something to do minus all the extra calories of regular junk food. aaakkk. kelan pa ko naging diet conscious?
i survived almost a week without tv (may tv kaya lang channel 2 at 7 lang. minsan may channel 9), phone and internet. i almost lost it, but then again, there were loads of disney vcds that kept me intact. 'twas kinda lonely being there particularly in the afternoons when my nephews and niece have gone out to play with the other kids and i was left alone in the house to drown myself in minesweeper (which i have never mastered) and spider solitaire (which i'm currently mastering)and some old cds that kinda grew on me already.
i missed a lot of things when i was there. i missed the American Idol finale. missed blogging and blohopping. missed hours of pointless phone talks. missed truckloads of tv. promise! when i was in the middle of far away land, i swear i'd do anything for cable tv. desperate times call for desperate measures. but sadly, cable was non-existent. :(
and now that i'm back. i'm having this super weird feeling. parang nasusuka na ewan feeling. a week made me kind of used to the probinsya setting, already. fresh air, early bedtimes, silence, trees, lahat. as much as i want to stay there, i have to go home. enrollment's tomorrow. classes start on monday. back to the sick reality i have grown to love.
made the trip alone from pangasinan today. mega boring sobra. good thing, i stuffed my bag with butong pakwan (the ultimate puyatan snack) before i left for manila. it gave me something to do minus all the extra calories of regular junk food. aaakkk. kelan pa ko naging diet conscious?
i survived almost a week without tv (may tv kaya lang channel 2 at 7 lang. minsan may channel 9), phone and internet. i almost lost it, but then again, there were loads of disney vcds that kept me intact. 'twas kinda lonely being there particularly in the afternoons when my nephews and niece have gone out to play with the other kids and i was left alone in the house to drown myself in minesweeper (which i have never mastered) and spider solitaire (which i'm currently mastering)and some old cds that kinda grew on me already.
i missed a lot of things when i was there. i missed the American Idol finale. missed blogging and blohopping. missed hours of pointless phone talks. missed truckloads of tv. promise! when i was in the middle of far away land, i swear i'd do anything for cable tv. desperate times call for desperate measures. but sadly, cable was non-existent. :(
and now that i'm back. i'm having this super weird feeling. parang nasusuka na ewan feeling. a week made me kind of used to the probinsya setting, already. fresh air, early bedtimes, silence, trees, lahat. as much as i want to stay there, i have to go home. enrollment's tomorrow. classes start on monday. back to the sick reality i have grown to love.
Wednesday, May 26, 2004
aww shit! serious case of butterflies and tension! i not quite sure why i have the butterflies but the tension, i think, is from that timer, right there, screaming i have only three minutes left on top of all the windows. i hate times things- tests, practicals, whatever! basta kahit anong may time pressure, di ko gusto, especially that stupid timer. arrgh kaya ayoko sa computer shop e. i am a free spirit, i work in my own time frame. cge na nga muna 1 minute left na lang e. nagbblink pa na kulay red!
tata!
tata!
Monday, May 24, 2004
got back yesterday afternoon from our Anilao outing. sobrang saya. i really love the sea. love the sand. love the sun. love the waves. love the whole beach setting. love everything. the beach is like my destiny place (if there's such a thing as a destiny place). although we weren't really able to swim in brine because the beach was so rocky and kinda scary because it was deep and really maalon but watdaheck i still love it.
we left for Anilao Saturday morning and got there around 12 noon. the weather was great. after lunch, we were supposed to go boating but we didn't because the boatmen said the waves were too dangerous for boating. so instead, we spent the whole afternoon learning how to snorkel (and me learning how to swim) in the resort pool. not quite how we expected to spend the whole day though. but it was fine, 'cause i finally learned how to swim and i learned how to snorkel too. we were in the pool until like 5 PM. and then, we got tired of it.
after dinner, we headed to our rooms played cards (there was no tv or even a radio in the room), had some "girl" talk, killed a spider and a lizard then slept around 12AM out of boredom, i think.
the next day was perfect for boating so we did. on our way, to our first stop, Sombrero Island which looked more like siopao to me than a sombrero from afar, we came across dolphins. it was so cool. too bad, we weren't able to take pictures. probably we were all awe-struck, nobody even bothered to get the cameras.
we reached Sombrero Island but we can't get near shore because the waves were tremendous but breathtaking, nevertheless. we went off the boat to go snorkelling there for a while, but the waves were too scary so the boatman decided to take us to another snorkelling spot.
manong took us into some cove where the waters were incredibly calm and teeming with life.. and jellyfishes.
we were itching all the time. but it didn't matter. what we saw underwater- the many Nemos, angelfishes, spongebobs, patrick starrs etc, was way, way beautiful and exhilirating to make up for that. i couldn't think of any other word to describe what i saw. again, we forgot to take pictures. masyado kaming namangha sa mga isda.
when we boarded the boat to head back to the resort everyone was so quiet and looking at the wooden floor of the banca as if contemplating on the beauty we just saw. windang is more appropriate. finally, we did a couple more picture takings.
we left the resort around 12 noon, happy, enlightened and never better.
:)
On my LAUNCHcast: Tom Petty- Free Fallin'
Fave line: And I'm free, free fallin'
Rating: ***
we left for Anilao Saturday morning and got there around 12 noon. the weather was great. after lunch, we were supposed to go boating but we didn't because the boatmen said the waves were too dangerous for boating. so instead, we spent the whole afternoon learning how to snorkel (and me learning how to swim) in the resort pool. not quite how we expected to spend the whole day though. but it was fine, 'cause i finally learned how to swim and i learned how to snorkel too. we were in the pool until like 5 PM. and then, we got tired of it.
after dinner, we headed to our rooms played cards (there was no tv or even a radio in the room), had some "girl" talk
the next day was perfect for boating so we did. on our way, to our first stop, Sombrero Island which looked more like siopao to me than a sombrero from afar, we came across dolphins. it was so cool. too bad, we weren't able to take pictures. probably we were all awe-struck, nobody even bothered to get the cameras.
we reached Sombrero Island but we can't get near shore because the waves were tremendous but breathtaking, nevertheless. we went off the boat to go snorkelling there for a while, but the waves were too scary so the boatman decided to take us to another snorkelling spot.
manong took us into some cove where the waters were incredibly calm and teeming with life.. and jellyfishes.
we were itching all the time. but it didn't matter. what we saw underwater- the many Nemos, angelfishes, spongebobs, patrick starrs etc, was way, way beautiful and exhilirating to make up for that. i couldn't think of any other word to describe what i saw. again, we forgot to take pictures. masyado kaming namangha sa mga isda.
when we boarded the boat to head back to the resort everyone was so quiet and looking at the wooden floor of the banca as if contemplating on the beauty we just saw. windang is more appropriate. finally, we did a couple more picture takings.
we left the resort around 12 noon, happy, enlightened and never better.
:)
On my LAUNCHcast: Tom Petty- Free Fallin'
Fave line: And I'm free, free fallin'
Rating: ***
Thursday, May 20, 2004
downloading... downloading...impatient!
gawd i have to download nanaman yahoo beta. kaeenesss naman talaga. it's so tagal. i can't listen to LAUNCH tuloy. like so sad noh. i was like excited pa naman.
tama na nga yang kaconyohan. saka na lang ulit. pag nakilala na namin si super filthy rich conio friend of our dreams ('la kasing super filthy rich sa up, meron man kurips naman hehe. peace!).
napagusapan nanaman kasi namin kanina na ang saya siguro ng college kung may super filthy rich conio friend kayo. hehe. baka isipin niyo napaka social climber ko ha... dahil totoo! haha. hindi no. basta kailangan niyo na lang marinig ang fantasy adventures namin with our super filthy rich conio friend, ang cool. hehe.
i'm sure di ka maka-relate. hehe.
ciao!
gawd i have to download nanaman yahoo beta. kaeenesss naman talaga. it's so tagal. i can't listen to LAUNCH tuloy. like so sad noh. i was like excited pa naman.
tama na nga yang kaconyohan. saka na lang ulit. pag nakilala na namin si super filthy rich conio friend of our dreams ('la kasing super filthy rich sa up, meron man kurips naman hehe. peace!).
napagusapan nanaman kasi namin kanina na ang saya siguro ng college kung may super filthy rich conio friend kayo. hehe. baka isipin niyo napaka social climber ko ha... dahil totoo! haha. hindi no. basta kailangan niyo na lang marinig ang fantasy adventures namin with our super filthy rich conio friend, ang cool. hehe.
i'm sure di ka maka-relate. hehe.
ciao!
Wednesday, May 19, 2004
kung ikaw ay masaya, tumawa ka... ha haha
kahit na mukhang tanga, tumawa ka... ha haha
kung ikaw ay masaya, kung ikaw ay masaya
kahit na mukhang tanga, tumawa ka. HA HAHA
*siguro kinanta mo no? sus kunwari ka pa...
:D <--- ako yan, happiest person today
nararamdaman ko na talaga sa wakas. akala ko dadaan na lang ang taong 'to ng wala man lang totoong summer vacay. feel na feel ko na ang init ng summer kahit na patapos na at puro back-to school eklat na ang nasa mga mall, sa gitna ng mga hampas ng hangin at manaka-nakang ulang dala ng bagyong sumira ng aking payong. bagyong Dingdong yata yung pangalan di ko alam. and besides, wala na rin naman akong pakialam sa ulan, hangin at pangalan ng mga bagyo dahil pumasa na ako sa Chem31! :D :D :D x1,000,000
ayoko na lang i-jinx. basta masaya ako period.
bilyar na lang tayo pare!
onga pala...
ANNOUNCEMENT: Shitzu puppies for sale. Cute and with complete shots. For more info, contact me thru the taggy and leave your e-mail add. customer satisfaction guaranteed!
kahit na mukhang tanga, tumawa ka... ha haha
kung ikaw ay masaya, kung ikaw ay masaya
kahit na mukhang tanga, tumawa ka. HA HAHA
*siguro kinanta mo no? sus kunwari ka pa...
:D <--- ako yan, happiest person today
nararamdaman ko na talaga sa wakas. akala ko dadaan na lang ang taong 'to ng wala man lang totoong summer vacay. feel na feel ko na ang init ng summer kahit na patapos na at puro back-to school eklat na ang nasa mga mall, sa gitna ng mga hampas ng hangin at manaka-nakang ulang dala ng bagyong sumira ng aking payong. bagyong Dingdong yata yung pangalan di ko alam. and besides, wala na rin naman akong pakialam sa ulan, hangin at pangalan ng mga bagyo dahil pumasa na ako sa Chem31! :D :D :D x1,000,000
ayoko na lang i-jinx. basta masaya ako period.
bilyar na lang tayo pare!
onga pala...
ANNOUNCEMENT: Shitzu puppies for sale. Cute and with complete shots. For more info, contact me thru the taggy and leave your e-mail add. customer satisfaction guaranteed!
Sunday, May 16, 2004
yay ALTO outing today. katulad last year sabit nanaman kami sa family outing nila kare sa pansol. okay lang, we're like family na rin naman e or at least, feeling ko lang, at home na kasi ako sa kanila e. kapal talaga ng mukha ko haha.
at dahil ayoko namang ma-waste ang effort ng pagpapaputi ko, nakapayong talaga ako habang nasa pool. mukhang tanga, pero kiber no! ayoko ngang umitim pa lalo. yun nga lang nabasa yung payong ni DK. ayaw pa naman niya yung mabasa. harhar.
anyway, we had a blast except nung nag pusoy dos kami kasi talunan ako. ang talo pa naman magshoshot ng sanmig lite atsaka uutusan. naawa na nga sila sa kin dahil ang rami ko ng beses uminom kaya the fourth time na natalo ako, na-exempt na ko, yung next na talo sumunod sa kin yung pinainom ng beer. si ALyana yun! nyahaha, kawawang bata. kaya lang, ilang beses akong kumuha ng tubig tska yelo (part yun nung penalty pag natalo ka. nagtataka na nga yata sina nanay ebeth and co. kasi pabalik-balik akong kumukuha ng tubig tsaka yelo kaya nauubos na yung mga plastic cups.
nung finally nag-ayawan na dahil ubos na yung san mig, swimming swimming na naman. nagfeeling mini olympics sila kare,yana at DK. pabilisan raw sa isang laps (crosswise nung pool masyado na kasing advanced kung lengthwise). di ako sumali dahil ayoko. pero ang totoo, di kasi ako marunong mag-swimming and besides, ang lalim kaya nung pool nakakapit nga kami lahat kay yana kasi siya lang ang nakakaabot nun. at kaya rin halos majority nung time e nasa kiddie pool kami kung saan napaka init ng tubig, parang lalapnusin yung balat mo sa init, malamang dahil sa hot springs o kaya naman dahil sa ihi. ha ha. di naman siguro.. (sabay takbo sa banyo at kuskos ng katawan).
baka akala niyo ganun na lang kami kaduwag, hindi no! nagpunta rin kami sa pinakamalalim na part kung saan completely submerged na si yana (imaginin niyo na lang kung hanggang saan namin yung tubig). nagpraktis kuno silang tatlo nanaman ulit, syempre hindi ako kasali dahil hindi nga ako marunong mag-swimming, kung papano mag-treading. nakakapagod mag-treading. kaya kung lulubog ang barkong sinasakyan mo, kaysa mag-treading ka para lumutang, i-spend mo na lang yung energy mo sa paglangoy papunta sa shore. yung ay kung marunong kang lumangoy, kung hindi naman, i-hoard na ang mga life vest.
hay naku. ang sakit na talaga ng mga mata ko sa antok. pero pakshet kelangan ko pang aralin yung chem. ZZZzzzzzzzzzZZzZZ....
On my LAUNCHcast:Thornley- So Far So Good
Fave Line:everytime I get lost in paradise
I find a way to screw it up somehow
Rating: ***
at dahil ayoko namang ma-waste ang effort ng pagpapaputi ko, nakapayong talaga ako habang nasa pool. mukhang tanga, pero kiber no! ayoko ngang umitim pa lalo. yun nga lang nabasa yung payong ni DK. ayaw pa naman niya yung mabasa. harhar.
anyway, we had a blast except nung nag pusoy dos kami kasi talunan ako. ang talo pa naman magshoshot ng sanmig lite atsaka uutusan. naawa na nga sila sa kin dahil ang rami ko ng beses uminom kaya the fourth time na natalo ako, na-exempt na ko, yung next na talo sumunod sa kin yung pinainom ng beer. si ALyana yun! nyahaha, kawawang bata. kaya lang, ilang beses akong kumuha ng tubig tska yelo (part yun nung penalty pag natalo ka. nagtataka na nga yata sina nanay ebeth and co. kasi pabalik-balik akong kumukuha ng tubig tsaka yelo kaya nauubos na yung mga plastic cups.
nung finally nag-ayawan na dahil ubos na yung san mig, swimming swimming na naman. nagfeeling mini olympics sila kare,yana at DK. pabilisan raw sa isang laps (crosswise nung pool masyado na kasing advanced kung lengthwise). di ako sumali dahil ayoko. pero ang totoo, di kasi ako marunong mag-swimming and besides, ang lalim kaya nung pool nakakapit nga kami lahat kay yana kasi siya lang ang nakakaabot nun. at kaya rin halos majority nung time e nasa kiddie pool kami kung saan napaka init ng tubig, parang lalapnusin yung balat mo sa init, malamang dahil sa hot springs o kaya naman dahil sa ihi. ha ha. di naman siguro.. (sabay takbo sa banyo at kuskos ng katawan).
baka akala niyo ganun na lang kami kaduwag, hindi no! nagpunta rin kami sa pinakamalalim na part kung saan completely submerged na si yana (imaginin niyo na lang kung hanggang saan namin yung tubig). nagpraktis kuno silang tatlo nanaman ulit, syempre hindi ako kasali dahil hindi nga ako marunong mag-swimming, kung papano mag-treading. nakakapagod mag-treading. kaya kung lulubog ang barkong sinasakyan mo, kaysa mag-treading ka para lumutang, i-spend mo na lang yung energy mo sa paglangoy papunta sa shore. yung ay kung marunong kang lumangoy, kung hindi naman, i-hoard na ang mga life vest.
hay naku. ang sakit na talaga ng mga mata ko sa antok. pero pakshet kelangan ko pang aralin yung chem. ZZZzzzzzzzzzZZzZZ....
On my LAUNCHcast:Thornley- So Far So Good
Fave Line:everytime I get lost in paradise
I find a way to screw it up somehow
Rating: ***
Saturday, May 15, 2004
finished Veronika Decides to Die today. good read. asteeg. medyo philosophical na catcher-in-the-rye-ish minus the cussing. meron ding mga medyo pang pervert at exhibitionist na part. sa wakas, may natapos na rin akong book ngayong summer. yung Anastasia atska Da Vinci Code di ko pa rin natatapos. baka after summer class na lang.
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
kahapon dahil wala kaming math (wala si mr. magboo) at naki sit-in ako sa 12 to 2 class, 2 pa lang off na'ko. nagkaron na naman ako ng isa sa mga impulsive moments ko. pupunta kong southmall. di muna ko uuwi. out of the way pero watdahell, wala kong paki. besides, gusto ko kasi ng bagong swimsuit, baka meron sa southmall. hindi naman ako solo flight kasi kasama ko si tin. bonding.. he he. bago pumunta ng southmall dumaan muna kami sa house nila, malapit lang kasi. gusto niyang dalhin yung car nila. first ever passenger niya raw ako. sabi ko sa kanya "ayoko pang mamatay ha di pa ko nagkakaboyfrend". syempre jokes lang yun. buti na lang hindi niya nalabas sa garahe ang kotse, nagasgasan, sumabit sa gate. sobrang bad trip siya, ako naman inisip ko "oh no, gumagana nanaman yata ang jinx mode ko". tuloy pa rin kami sa mall kahit na sobrang sama siguro ng feeling niya. wala naman akong magawa. sa totoo lang, hindi ko alam ang sasabihin sa mga ganung pagkakataon. "okay lang 'yan" would be sooo lame kasi obviously, hindi naman ok. sabi ko na lang normal lang yun, kahit na sobrang lame rin. bakit ba, sa totoo lang wala ka naman talagang masasabi sa mga ganung pagkakataon... diba?
medyo maganda ring gamot sa sama ng loob ang mall at ice cream. kaso ubos na ang mga swimsuit, tapos na raw kasi ang summer. unfair! naguumpisa pa nga lang sa 'min e. bumili na lang ako ng bagong shirt para hindi naman sayang ang effort ng pagpunta ko dun. after nun, umuwi na kami. at dahil may hang-over pa yata ang impulsive mode ko parang gusto ko na lang mag-jeep pauwi. dalawang sakay lang naman at makakatipid pa ko. pero turned out hindi rin ako nakatipid kasi pagdating ng alabang hindi ko pala alam kung saan ang sakayan ng jeep papuntang pacita dun. binago kasi nila yung lugar. wala na yung mga jeep dun sa dati nilang lugar. sumakay na lang ako sa isang fx. habang naghihintay ng pasahero para mapuno yung fx na realize ko na mali pala yung nasakyan ko kasi sa susana heights siya dadaan. ayoko sa susana, traffic. kaya bumaba ako (nagmuha tuloy na nagpalamig lang ako dun, he he, pakialam ba nila ayoko sa susana e). at nung finally, nalaman ko na (thru pagtatanong-tanong)kung saan ang tamang sakayan ng jeep papuntang pacita, ang haba naman ng pila. ayokong pumila at ang alternative route lang pauwi ay ang pumunta ng festival kung saan may fx terminal na papuntang pacita (via southwoods) kaya naglakad ako ng malayo papuntang festival. dun na lang ako sumakay ng fx (25 pesos ang pamasahe galing festi, 30 naman galing southmall). nakakainis kung magee-fx rin lang ako sa festi, sana nag-fx na lang ako nung galing akong southmall! waste of time and effort talaga sobrang sakit pa ng mga paa ko. second malas ko na yun kahapon.
pag-uwi ko nakalimutan kong nilagay ko pala yung necklace ko sa bulsa ng pants ko tapos nilagay ko na yung pants sa labahan. nung gabi rin, linabhan yun, sa washing machine. poor necklace, naipit sa washing machine. paborito ko pa naman yun. mangiyak-ngiyak na ko. at syempre, sinisisi ko sa iba yun kahit na alam ko namang ako ang may kasalanan. defense mechanism yun e. sinubukan kong hilain pero ayaw na niyang makuha. gusto ko sanang buksan yung washing machine kaya lang ayaw ni ma, mamaya raw masira ko pa yung washing machine, e mas mahal namang di hamak yun kaysa sa kwintas ko. wala ng pag-asa. pinutol na lang ni dad. nakuha ko pa rin naman yung pendant, kaya lang mga 3 inches na lang nung chain ang na recover. the rest, might have disappeared into eternal abyss. how sad..
nakakinis talaga. buti na lang magsswimming kami ng ALTO sa sunday. yay!
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*
kahapon dahil wala kaming math (wala si mr. magboo) at naki sit-in ako sa 12 to 2 class, 2 pa lang off na'ko. nagkaron na naman ako ng isa sa mga impulsive moments ko. pupunta kong southmall. di muna ko uuwi. out of the way pero watdahell, wala kong paki. besides, gusto ko kasi ng bagong swimsuit, baka meron sa southmall. hindi naman ako solo flight kasi kasama ko si tin. bonding.. he he. bago pumunta ng southmall dumaan muna kami sa house nila, malapit lang kasi. gusto niyang dalhin yung car nila. first ever passenger niya raw ako. sabi ko sa kanya "ayoko pang mamatay ha di pa ko nagkakaboyfrend". syempre jokes lang yun. buti na lang hindi niya nalabas sa garahe ang kotse, nagasgasan, sumabit sa gate. sobrang bad trip siya, ako naman inisip ko "oh no, gumagana nanaman yata ang jinx mode ko". tuloy pa rin kami sa mall kahit na sobrang sama siguro ng feeling niya. wala naman akong magawa. sa totoo lang, hindi ko alam ang sasabihin sa mga ganung pagkakataon. "okay lang 'yan" would be sooo lame kasi obviously, hindi naman ok. sabi ko na lang normal lang yun, kahit na sobrang lame rin. bakit ba, sa totoo lang wala ka naman talagang masasabi sa mga ganung pagkakataon... diba?
medyo maganda ring gamot sa sama ng loob ang mall at ice cream. kaso ubos na ang mga swimsuit, tapos na raw kasi ang summer. unfair! naguumpisa pa nga lang sa 'min e. bumili na lang ako ng bagong shirt para hindi naman sayang ang effort ng pagpunta ko dun. after nun, umuwi na kami. at dahil may hang-over pa yata ang impulsive mode ko parang gusto ko na lang mag-jeep pauwi. dalawang sakay lang naman at makakatipid pa ko. pero turned out hindi rin ako nakatipid kasi pagdating ng alabang hindi ko pala alam kung saan ang sakayan ng jeep papuntang pacita dun. binago kasi nila yung lugar. wala na yung mga jeep dun sa dati nilang lugar. sumakay na lang ako sa isang fx. habang naghihintay ng pasahero para mapuno yung fx na realize ko na mali pala yung nasakyan ko kasi sa susana heights siya dadaan. ayoko sa susana, traffic. kaya bumaba ako (nagmuha tuloy na nagpalamig lang ako dun, he he, pakialam ba nila ayoko sa susana e). at nung finally, nalaman ko na (thru pagtatanong-tanong)kung saan ang tamang sakayan ng jeep papuntang pacita, ang haba naman ng pila. ayokong pumila at ang alternative route lang pauwi ay ang pumunta ng festival kung saan may fx terminal na papuntang pacita (via southwoods) kaya naglakad ako ng malayo papuntang festival. dun na lang ako sumakay ng fx (25 pesos ang pamasahe galing festi, 30 naman galing southmall). nakakainis kung magee-fx rin lang ako sa festi, sana nag-fx na lang ako nung galing akong southmall! waste of time and effort talaga sobrang sakit pa ng mga paa ko. second malas ko na yun kahapon.
pag-uwi ko nakalimutan kong nilagay ko pala yung necklace ko sa bulsa ng pants ko tapos nilagay ko na yung pants sa labahan. nung gabi rin, linabhan yun, sa washing machine. poor necklace, naipit sa washing machine. paborito ko pa naman yun. mangiyak-ngiyak na ko. at syempre, sinisisi ko sa iba yun kahit na alam ko namang ako ang may kasalanan. defense mechanism yun e. sinubukan kong hilain pero ayaw na niyang makuha. gusto ko sanang buksan yung washing machine kaya lang ayaw ni ma, mamaya raw masira ko pa yung washing machine, e mas mahal namang di hamak yun kaysa sa kwintas ko. wala ng pag-asa. pinutol na lang ni dad. nakuha ko pa rin naman yung pendant, kaya lang mga 3 inches na lang nung chain ang na recover. the rest, might have disappeared into eternal abyss. how sad..
nakakinis talaga. buti na lang magsswimming kami ng ALTO sa sunday. yay!
Thursday, May 13, 2004
pahabol entry: i heart Paulo Coelho's "Veronika Decides to Die". loaded at may sense. totoo nga, nawawalan ng saysay ang buhay dahil sa pattern, normalcy at conformity. malas ko, ako ay mesohuman, average lang talaga. i live almost entirely on patterns and schedules. buti na lang medyo meron akong impulsive tendencies (oo, meron)at nagkakaron ng konting thrill, kung thrill na maitatawag yun, ang buhay ko. good thing i won't have to "decide to die", yet. and besides, hindi ako suicidal.mga loser lang ang nagpapakamatay. sa kabilang banda, wala nga pala akong karapatang manghusga ng iba. sumasakit lang ang ulo ko sa pag-iisip, tama na nga 'to.
darn
good news: hindi na sosobra sa limang araw ang itatagal ng summer classes. yay! ciao chem31! ciao math 1!
bad news:ciao nga ba tlga? o aloha na pwedeng goodbye or hello? arrrgh!! nakakabaliw. masyado ng madugo ang chem 31. habang tumatagal ang discussion para sa 4th exam, parami ng parami ang bagay na hindi ko maintindihan. habang nauubos ang pages ng manual namin, nauubos na rin ang pasensya ko.
pero di bale konting tiis na lang. konting tiis na lang.. pasukan na naman ulit! kainis 'no? mga tatlo hanggang apat na linggo na lang, first sem na naman. pero second year na. onga no second year na ko... asteeeg ang bilis. dalawang taon pa (at sana dalawang taon na lang) nurse na ko. di ko pa alam kung anong mangyayari sa kin pagkatapos nun pero ang mahalaga e grumaduate ako ng buo.
just thinking aloud: minsan hindi rin mabuti ang masyadong nagmamagandang loob...
sana matuloy yung sa sunday ;)
On my LAUNCHcast: Thursday- Signals over the Air
Comments: ok na ok. emo.
Rating: ****
bad news:ciao nga ba tlga? o aloha na pwedeng goodbye or hello? arrrgh!! nakakabaliw. masyado ng madugo ang chem 31. habang tumatagal ang discussion para sa 4th exam, parami ng parami ang bagay na hindi ko maintindihan. habang nauubos ang pages ng manual namin, nauubos na rin ang pasensya ko.
pero di bale konting tiis na lang. konting tiis na lang.. pasukan na naman ulit! kainis 'no? mga tatlo hanggang apat na linggo na lang, first sem na naman. pero second year na. onga no second year na ko... asteeeg ang bilis. dalawang taon pa (at sana dalawang taon na lang) nurse na ko. di ko pa alam kung anong mangyayari sa kin pagkatapos nun pero ang mahalaga e grumaduate ako ng buo.
just thinking aloud: minsan hindi rin mabuti ang masyadong nagmamagandang loob...
sana matuloy yung sa sunday ;)
On my LAUNCHcast: Thursday- Signals over the Air
Comments: ok na ok. emo.
Rating: ****
Wednesday, May 12, 2004
harhar
dang! aga ko nagising ngayon, mga 7.30. nagtxt si kuya nakalimutan niya yung assignment niya at pinasend niya sa mail (stupid! he he). actually, nag-alarm ako ng 7.00 para mag-aral (may exam kami sa math) kaya lang wasted nanaman the effort kasi pinatay ko rin lang naman. oh well, at least I tried..
medyo gumanda tong blogger. kanina akala ko naligaw ng page. he he. okay dahil may color. kaya lang kulay brown.. nyek. sa totoo lang medyo gusto ko yung dati,kasi crammed sila lahat sa iisang window. mas madaling i-navigate para sa 'kin.
kaya lang sira naman yung taggy (for all i care). wadelse? for some reason, bago mo mabuksan ang yahoo maessenger dito sa pc namin e kelangan mo pa siyang i-download. sooper inconvenient at impractical. ako, mga tatlong beses ko ng dina download yan. kung di lang dahil sa launchcast...never mind. hay nako, dad sabi ko sayo e kelangan ng i-reformat nito!
RE-FOR-MAT!! RE-FOR-MAT!! RE-FOR-MAT!!
(he he palibahasa kasi na-burn ko na lahat ng dpat i-burn bwahahaha)
post-election crap
ayoko talagang nanonood ng balita. sad nga nung monday kasi every once in a while iniinterrupt yung mga programa para lang sa eleksyon. arrgh! anyway, tapos na yun. kaya lang may aftershock...
narinig ko kahapon ang nanay ko may kausap sa telepono, co-teacher siguro. pinaguusapan nila yung eleksyon kahapon. nag-serve kasi sila. sabi nila ang tagal-tagal mag-umpisa ng counting, tapos kahit gutom na gutom na yung mga teacher di pa rin pinapakain ng COMELEC, walang free food di katulad nung mga nakaraang eleksyon, kasi bawal magbigay ang mga kandidato, and the list goes on. kung may dpat i-hail sa lahat ng ito.. sila yun! hindi dahil nanay ko siya kundi dahil sobrang hirap nung ginagawa nila, all for a meager amount. so sad..
nakakatawa kapag eleksyon, ang daming nadadaya. halos lahat ng talunan dinadaya. kung gayon, lahat pala ng nananalo sa eleksyon (as in lahat) e nandaya. ha ha. funny. pero mas nakakatawa yung excuses nila.
Warning: American Idol ramblings ahead!
totodohin ko na ito. kahapon napanood ko yun "most shocking results show ever" ng American Idol. and maybe you've heard it too. yung tatlong divas (Fantasia, La toya, Jennifer) ang nasa bottom three. major pala tlga! nagulat ako nung nabasa ko siya sa net pero nagulat pa rin ako nung napanood ko. nung sinabi ng safe si La toya, (haay di na ko magpapakaplastik) medyo naiyak ako! medyo lang naman. but that's something kasi hindi ako mabilis maiyak. anyway, the feeling was like so mixed up. nakakainis, na nakakalungkot, na ewan! it was different. ang tanga tanga talaga. arrghh. hanggang sa pagkatapos ng show windang pa rin ako. pati na rin si kuya na windang rin. Yung nasa bottom three nga pala lahat sila african american... hmmm... baka racist. tsk tsk. hindi naman siguro.
meydo mahaba na 'to ayoko na.
medyo gumanda tong blogger. kanina akala ko naligaw ng page. he he. okay dahil may color. kaya lang kulay brown.. nyek. sa totoo lang medyo gusto ko yung dati,kasi crammed sila lahat sa iisang window. mas madaling i-navigate para sa 'kin.
kaya lang sira naman yung taggy (for all i care). wadelse? for some reason, bago mo mabuksan ang yahoo maessenger dito sa pc namin e kelangan mo pa siyang i-download. sooper inconvenient at impractical. ako, mga tatlong beses ko ng dina download yan. kung di lang dahil sa launchcast...never mind. hay nako, dad sabi ko sayo e kelangan ng i-reformat nito!
RE-FOR-MAT!! RE-FOR-MAT!! RE-FOR-MAT!!
(he he palibahasa kasi na-burn ko na lahat ng dpat i-burn bwahahaha)
post-election crap
ayoko talagang nanonood ng balita. sad nga nung monday kasi every once in a while iniinterrupt yung mga programa para lang sa eleksyon. arrgh! anyway, tapos na yun. kaya lang may aftershock...
narinig ko kahapon ang nanay ko may kausap sa telepono, co-teacher siguro. pinaguusapan nila yung eleksyon kahapon. nag-serve kasi sila. sabi nila ang tagal-tagal mag-umpisa ng counting, tapos kahit gutom na gutom na yung mga teacher di pa rin pinapakain ng COMELEC, walang free food di katulad nung mga nakaraang eleksyon, kasi bawal magbigay ang mga kandidato, and the list goes on. kung may dpat i-hail sa lahat ng ito.. sila yun! hindi dahil nanay ko siya kundi dahil sobrang hirap nung ginagawa nila, all for a meager amount. so sad..
nakakatawa kapag eleksyon, ang daming nadadaya. halos lahat ng talunan dinadaya. kung gayon, lahat pala ng nananalo sa eleksyon (as in lahat) e nandaya. ha ha. funny. pero mas nakakatawa yung excuses nila.
Warning: American Idol ramblings ahead!
totodohin ko na ito. kahapon napanood ko yun "most shocking results show ever" ng American Idol. and maybe you've heard it too. yung tatlong divas (Fantasia, La toya, Jennifer) ang nasa bottom three. major pala tlga! nagulat ako nung nabasa ko siya sa net pero nagulat pa rin ako nung napanood ko. nung sinabi ng safe si La toya, (haay di na ko magpapakaplastik) medyo naiyak ako! medyo lang naman. but that's something kasi hindi ako mabilis maiyak. anyway, the feeling was like so mixed up. nakakainis, na nakakalungkot, na ewan! it was different. ang tanga tanga talaga. arrghh. hanggang sa pagkatapos ng show windang pa rin ako. pati na rin si kuya na windang rin. Yung nasa bottom three nga pala lahat sila african american... hmmm... baka racist. tsk tsk. hindi naman siguro.
meydo mahaba na 'to ayoko na.
Monday, May 10, 2004
Qu!z Adeek
medyo naadik ata ako sa quizilla... and there's more where that came from. ha ha. wala na talagang magawa. uhmmm.. dapat nagaaral na ko para sa 3rd long exam sa chem, kaya lang medyo nagsasawa na kong magdrowing ng Piattos (hexagon for benzene). Ayun. BUti na lang 55% ang exemption sa Dear Org chem. Average ko: 59.5 ayos na rin. 4.5 points na allowance. Mga 3 yan. goodbye CS certificate! (ang ganda mo pa man din). goodbye status symbol. goodbye cruel world...he he suicidal. cool.
medyo naadik ata ako sa quizilla... and there's more where that came from. ha ha. wala na talagang magawa. uhmmm.. dapat nagaaral na ko para sa 3rd long exam sa chem, kaya lang medyo nagsasawa na kong magdrowing ng Piattos (hexagon for benzene). Ayun. BUti na lang 55% ang exemption sa Dear Org chem. Average ko: 59.5 ayos na rin. 4.5 points na allowance. Mga 3 yan. goodbye CS certificate! (ang ganda mo pa man din). goodbye status symbol. goodbye cruel world...he he suicidal. cool.
A GIRLY-GIRL. You dont have a lot of self-esteem
and people are always bringing you down for
being sad. What do they know, anyway? You feel
like youre too mature for your age and are
frustrated by the trend-followers who refuse to
accept you because youre not like them.
Your virtues: Intelligence, understanding nature,
modesty.
Your flaws: Lack of social life, inferiority
complex, timidity..
What kind of girl are you?
brought to you by Quizilla
hah! what is this sh*T?! one major ewww...
Sunday, May 09, 2004
Comfy is the word. You're traditional and content
with the simple things in life.
Discover your inner shoe!
brought to you by Quizilla
sooo true! pero mas maganda sana kung yung chucks na may fire fire thingy.
Subscribe to:
Posts (Atom)